Door Crazy Nut BE

Kuifje in Tibet

Kuifje in Tibet is een platform-game ontwikkeld door Infogrames, een studio die voor sommigen synoniem is aan moeilijke spellen, zoals onder andere Robbedoes en De Smurfen. Met Kuifje in Tibet is het niet anders. Het is een moeilijk spel, niet omdat er onmogelijke puzzels op te lossen vallen of omdat de speler nooit weet wat te doen, maar omdat elke fout genadeloos wordt afgestraft. Zo is er een level waar Kuifje en kapitein Haddock een bergwand moeten beklimmen. Zodra een van beiden wat ijs aanraakt vallen ze allebei hun dood tegemoet. Dit zorgt ervoor dat het spel soms frustrerend wordt, zelfs in die mate dat ik de SNES even moest afzetten en iets anders gaan doen, maar na een paar keer spelen en nadat ik wist waar de hindernissen lagen, lukte het meestal wel.

De moeilijkheid moet echter niet overdreven worden. Een wachtwoordsysteem zorgt ervoor dat je nooit meer als drie levels opnieuw moet spelen voor je terug bij je laatste level bent, en de moeilijkheidsgraad kan op easy gezet worden, wat resulteert in minder hindernissen.
Verder is het Kuifje in Tibet een redelijk standaard platformspel waarin de speler van de ene kant van het scherm naar de andere rennen terwijl hij hindernissen ontwijkt en kleine puzzels oplost, zoals een jak weglokken om een doorgang te openen.

Het verhaal is volledig gebaseerd op de gelijknamige strip door Hergé. Kuifjes vriend Chang zou op bezoek komen, maar het noodlot slaat toe, en Changs vliegtuig stort neer in het Himalayagebergte. Hoewel iedereen hem probeert te vertellen dat het onmogelijk is dat Chang de crash overleeft heeft, is Kuifje er rotsvast van overtuigd dat Chang nog leeft, en daarom vertrekt hij op reddingsexpeditie. Onderweg komt hij monniken, de yeti, een vliegtuigwrak en een oud vrouwtje tegen. Spanning verzekerd dus.
De deuntjes op de achtergrond zijn aangepast aan het level en weten perfect een sfeer op te roepen zonder ooit echt storend te worden. Op de markt zal je honderden mensen dooreen horen praten, terwijl je in grotten de echo's van vallende waterdruppels hoort. De personages praten echter alleen door tekstballonnen, dus het enige geluid dat ooit uit Kuifjes keel komt is een gesmoorde kreet wanneer hij voor de zoveelste keer in een afgrond tuimelt.

Grafisch gezien is Kuifje in Tibet zeker niet een van de beste games op de SNES, maar hij is daarom zeker niet slecht. Heldere kleuren houden de aandacht van de speler op het scherm, en een scherpere omlijning zorgt dat je weet welke objecten een hindernis zullen vormen en welke gewoon tot de achtergrond behoren. Gelieve je te registreren om te reageren.