Door Thomas

Bram Stoker's Dracula

Graaf Dracula spreekt al meer dan een eeuw tot de collectieve Westerse verbeelding en de snoodaard uit Transylvanië heeft dan ook een aantal films op zijn actief. Een van die films was Bram Stoker's Dracula uit 1992. Sony Imagesoft besloot om samen met Psychnosis een spel te maken gebaseerd op de film en dus onrechtstreeks op het boek van Stoker.

In Bram Stoker's Dracula neemt de speler de rol op van Jonathan Harker, een advocaat die de aankoop van een aantal huizen in Engeland moet afronden met een mysterieuze koper uit Transylvanië. Hij komt er echter snel achter dat Graaf Dracula niets meer is dan een snoodaard en geholpen door Abraham Van Helsing, die hem regelmatig nieuwe wapens aanrijkt, verslaat hij uiteindelijk de vampier.

De wapens die verspreidt liggen over de verschillende stages variëren van kleine dolken tot grote zwaarden en zelfs geweren. Regelmatig zal Jonathan zijn vriend Van Helsing tegenkomen, waarna die laatste hem de weg aangeeft naar het verborgen wapen. Spijtig genoeg ligt dat wapen vaak helemaal aan de andere kant van de stage, waardoor er nogmaals alle vijanden verslaan moeten worden.

Bovendien is het zo dat die vijanden vaak onmogelijk te doden zijn zonder zelf geraakt te worden. Zeker met de dolk is het onmogelijk om ook maar één vijand uit te schakelen zonder een deel van je leven te verliezen. Ook keren de vijanden meteen terug als Jonathan verder wandelt, wat zeer frustrerend kan zijn op plaatsen waar het letterlijk krioelt van vijanden.

Daartegenover staat dat het mogelijk is om aan het begin van het spel het aantal levens en extra pogingen in te stellen zodat er niet meteen "Game Over" op het scherm verschijnt. Spijtig genoeg zal die optie niet al te veel uitmaken omdat Bram Stoker's Dracula onvergeeflijk is: elke kleine misstap straft de speler genadeloos af. Die misstappen zijn vaak niet de fout van de speler, maar zijn grotendeels te wijten aan de enorm slechte besturing.

Hoewel het spel zeer vlot loopt, toch lijkt het alsof alles in slow motion vooruit beweegt. Jonathan mag dan wel opgejaagd worden door hordes vampieren, vleermuizen, spinnen, weervolven en ander gespuis, hij lijkt totaal niet bang: hij wandelt op zijn dooie gemak door en lijkt zich enkel wat in te spannen als hij springt. Een sprong, overigens, die buitenmenselijk hoog en ver is.

Waar Bram Stoker's Dracula voor de Super Nintendo dan wel in uitblinkt is de beeldpracht van het spel. De stages zijn mooi vormgegeven, duidelijk en kleurrijk zonder de griezelige setting te ondermijnen. Spijtig genoeg laat Psychnosis op andere vlakken dan weer de bal vallen: zo lijkt de scoreteller rechtstreeks van een Atari-spelcomputer geplukt te zijn.

Ook muzikaal valt er weinig te klagen, hoewel er ook een aantal minpuntjes zijn. Zo maken vijanden amper geluiden, iets wat toch wel leuk was geweest als Jonathan een zwaard in hun borstkas plantte. Ook is er een constante biep op de achtergrond die lijkt te komen van het pijltje bovenaan het scherm dat de richting van de uitgang aangeeft. Gelieve je te registreren om te reageren.