Door Crazy Nut BE

Blazing Skies

Wereldoorlog één is een periode in de geschiedenis die in de gameswereld altijd wat onderbelicht bleef. Ook 'flight sims' hebben de reputatie van niche-spellen te zijn. De combinatie van deze twee, de 'WO I flight sim', is dan ook geen alledaags beeld. Maar het is juist deze categorie waar Blazing Skies, dat in Amerika als Wings werd uitgebracht, toe behoort. En als Blazing Skies de maatstaf voor deze spellen is, is het misschien maar goed ook dat ze zo dun gezaaid zijn.

Als ware Ace zal de speler de traditionele taken van een piloot op zich nemen. Deze zijn verdeeld over drie soorten missies: Strafing, Bombing en Dog Fight. Bij de eerste is het de bedoeling om vijandelijke voertuigen, meestal tanks of vrachtwagens, te doorzeven voor ze het front bereiken. Bij Bombing moet de speler een doelwit, dat voor de missie op een luchtfoto wordt aangeduid, platbombarderen, terwijl hij ondertussen vijandelijk afweergeschut ontwijkt. Dog Fight is waarschijnlijk de meest traditionele modus. Hier is het de bedoeling om een of meerdere andere vliegtuigen neer te schieten, uiteraard zonder zelf geraakt te worden.

Helaas is dit alles wat het spel te bieden heeft. De speler krijgt om de beurt een van deze soorten missies voorgeschoteld. Ze worden wel elke keer moeilijker, maar dit doet niet af aan het feit dat de opdrachten vreselijk repetitief zijn. In elk Dog Fight draaien de vliegtuigen wat rond elkaar tot de ene achter de andere hangt en het dodelijke salvo lost en in elke Strafing-missie is het wachten geblazen tot de vijand aan de horizon verschijnt om dan te vuren. Alleen de Bombing-missies zijn duidelijk onderscheiden van elkaar doordat de doelwitten steeds veranderen. Nu eens zal een brug moeten worden vernietigd, dan weer een munitiefabriek.

Een ander probleem met de 'gameplay' is de moeilijkheid. Deze vloeit niet voort uit de slimheid van de computergestuurde vijanden, of uit het aantal vijanden, maar louter uit het feit dat het spel niet goed is afgewerkt. In Strafing-missies is er bijvoorbeeld geen tijd meer om bij te sturen als de vijand aan de horizon verschijnt, en eens je erover heen bent gevlogen, kan je niet meer terug. De speler moet dan al op voorhand weten waar hij zich zal moeten positioneren om recht over zijn slachtoffer te vliegen. Ook bij het bombarderen moet het vliegtuig al op voorhand juist vliegen als het zijn dodelijke lading precies wil laten neerkomen.

Blazing Skies moet echter wel punten voor de moeite krijgen. Zo krijgt de piloot na elke vlucht ervaring, die gebruikt kan worden om stamina, precisie, en andere vaardigheden te verbeteren. Helaas is er geen merkbaar verschil tussen een piloot zonder ervaring, en een waarvan alle vaardigheden op hun hoogste niveau zijn. Verder weet Blazing Skies ook tamelijk goed de oorlogssfeer te vatten. De constante herhaling van de omgeving en missies doet hier echter afbreuk aan.

Grafisch gezien valt er weinig op te merken. De vliegtuigen worden mooi weergegeven, de kleuren zijn helder, en de vijanden altijd anders. Het enige probleem is dat de makers genoegen hebben genomen met het creëren van maar een stuk of drie verschillende omgevingen. Elk Dog Fight speelt zich af in hetzelfde met bergen omgeven landschap. Het landschap is wel bezaaid met rivieren en spoorwegen, maar van loopgraven of andere sporen van de oorlog ontbreekt elk spoor. Dat er geen opvallende punten in het landschap zijn maakt het ook moeilijk om het eigen vliegtuig te situeren ten opzichte van de tegenstander. Bij Strafing is het juist hetzelfde verhaal. Elke Strafing-missie speelt zich af aan dezelfde rivier met dezelfde brug. Dit alles draagt weer bij tot de repetitiviteit van het spel.

Ook op het muzikale vlak is het hetzelfde verhaal. Er zijn maar drie verschillende deuntjes, namelijk een voor in de menu’s, een voor in de missies, en een voor als de speler sterft. Deze zijn elk maar een paar minuten lang en worden opnieuw en opnieuw afgespeeld. Gelukkig passen ze nog wel bij de algehemene sfeer, zodat ze niet al te irriterend werken. Gelieve je te registreren om te reageren.