Door Thomas
Super Ghouls 'n Ghosts
Zoals dat wel vaker gebruikelijk was in de jaren '80 en aan begin jaren '90 werd het arcadespel
Ghouls 'n Ghosts door Capcom naar de Super Nintendo gebracht. Het vervolg op
Ghost 'n Goblins, dat het levenslicht een paar jaar eerder zag op de NES, ging sindsdien onder de naam
Super Ghouls 'n Ghosts door het leven.
Het verhaal vangt vier jaar nadat Arthur prinses Prin-Prin uit de klauwen van de demon Loki redt in
Ghost 'n Goblins
aan. Sinds zijn heroïsche daad zijn de twee jongelingen verloofd en
binnenkort treden ze in het huwelijksbootje. Aan deze idylle komt al
snel een einde als een ander booswicht de prinses nogmaals meesleurt
naar zijn 'Ghouls Realm'.
De speler kruipt uiteraard opnieuw in de huid van ridder Arthur om zijn
geliefde te redden van demon Emperor Sardius. Arthur zal onderweg een
aantal handige hulpmiddelen tegenkomen. Zo zijn er betere uitrustingen
die hem speciale krachten geven. Zo geeft de gouden ridderuitrusting
hem magische krachten om hem tegen allerlei demonen, zombies en andere
duistere wezens te beschermen. Verder zijn er een minimaal aantal
wapens beschikbaar waarmee de vijanden kunnen worden bevochten.
Een eenvoudig verhaal en een zo mogelijk nog simpelere uitwerking, maar daar draait het bij
Ghouls 'n Ghosts
allemaal niet om. De traditie hooghoudend heeft Capcom opnieuw een
aartsmoeilijk spel afgeleverd. Raakt Arthur na heel wat zweten en
zwoegen eindelijk tot het einde, dan krijgt hij doodleuk te horen dat
hij het spel nogmaals mag doorlopen.
Arthur is helemaal niet de stoere, sterke ridder die we verwachten,
maar eerder een fragiel ventje. Helemaal als hij zijn harnas is
kwijtgespeeld en in zijn lendendoek over het scherm huppelt. Daarnaast
laat zijn beweeglijkheid, waarschijnlijk veroorzaakt door het loodzware
harnas, te wensen over: een beetje lopen en springen zal alles zijn
waartoe hij in staat is. Wel kan hij, in tegenstelling tot in
Ghost 'n Goblins, een sprong tijdens een sprong maken.
Hoewel dit alles nadelig kan klinken, hoeft het dat niet noodzakelijk
te zijn. De wendbaarheid van Arthur voelt na een tijdje natuurlijk aan
en ook het inschatten van sprongen zal gemakkelijker gaan. Toch blijft
Ghouls 'n Ghosts
een verdraaid moeilijke klus. Overal vijanden, aardbevingen,
weersomstandigheden die tegenzitten, sterke eindbazen, ... het is er
allemaal.
Super Ghouls 'n Ghosts is niet enkel een buitenbeentje op gebied
van moeilijkheidsgraad, maar ook qua presentatie. Capcom levert een
heel speciale sfeer af met dit spel. Hoewel er overal demonen, zombies,
weervolven en vliegend gespuis over het scherm dartelt, voelt het
geheel soms een beetje klungelig en komisch aan. Duidelijk mag zijn dat
de nadruk niet op grafische pracht, maar op pure functionaliteit ligt
en dat is niet per se nadelig.
Iets wat zeker niet kan ontbreken bij een moeilijker spel is aangename
muziek. Capcom slaagt er goed in toepasselijke muziek te gebruiken bij
elk van de verschillende stages, maar als de frustratie hoog oploopt
door het maar niet kunnen verslaan van één of andere eindbaas kan de
muziek als storend worden ervaren. Altijd uitstekend zijn de
geluidseffecten: kistjes, verschijnende monsters, speciale uitrustingen
en wapens hebben allemaal hun eigen, karakteristieke geluid waardoor na
verloop van tijd duidelijk is wat er staat te gebeuren zonder dat er
specifiek naar gekeken moet worden.
8.5
Kortgesteld is Super Ghouls 'n ghosts een ijzersterk spel dat Capcom, zoals we dat van hen gewend zijn, uitermate goed heeft uitgewerkt. Een groot nadeel voor een aantal spelers is de
moeilijkheidsgraad, waardoor het al snel in de kast verdwijnt om er nooit meer uit te komen. Toch mag dit geen afbreuk doen aan de klassieker die Super Ghouls 'n Ghosts is.
Super Ghouls 'n GhostsReageer
Gelieve je te registreren om te reageren.