Door Thomas
Starwing
Lange tijd was de Super Nintendo niet in staat om 3D-beelden
weer te geven. Eén jaar na de introductie van de spelcomputer wist
Starwing, dat in Amerika als
Star Fox over de toonbanken ging, daar
verandering in te brengen: een extra FX-chip in de ‘cartridge’ maakte
3D-polyonen mogelijk.
Naast deze mooie verdienste, vormt het spel ook de basis
voor de grote
Star Fox-familie op
alle Nintendo spelcomputers. Het verhaal achter Fox McCloud, aanvoerder van het
Star Fox-team, mag dan niet bijster interessant of uitgewerkt zijn, dat doet
helemaal niet ter zake. Belangrijker is dat hij en zijn gezellen de ruimte
moeten vrijwaren van boosaard Andross die zich op de planeet Venom heeft verschanst.
De speler stelt zich in de rol van aanvoerder Fox McCloud en
bestuurt diens ruimteschip Arwing gedurende heel wat missies. Fox’ drie kameraden en
collega’s nemen deel aan elke missie, maar zijn niet van wezenlijk belang. Af
en toe komt het voor dat Fox wordt ingeroepen om één van de drie te helpen,
maar ook dat blijft beperkt.
De derde dimensie is goed uitgewerkt en maakt
Starwing tot een unieke ervaring. Niets
op de Super Nintendo kan bieden wat
Starwing te bieden heeft. Hoewel het 3D-perspectief ongelooflijk speciaal
klinkt, dient dit toch gerelativeerd te worden. Omdat de Super Nintendo niet
over al te veel rekenkracht beschikt, bestaan de 3D-beelden uit vaak niets meer
dan gekleurde lijnen en vlakken, zogenaamde polygonen. Deze vaststelling wekt
eerst heel wat verbazing op, maar is snel vergeten na twee minuutjes geweldig
spelplezier.
Daar draait het immers nog steeds om bij
Starwing: plezier beleven aan een spel en vooral dan als de volgende eindbaas het hoofd moet bieden aan het viertal onder leiding van Fox. Die eindbazen zijn over het algemeen niet onoverkomelijk, maar
Starwing biedt heel wat uitdaging, binnen de grenzen van het aangename.
Gedurende het spel zijn er heel wat speciale wapens te vinden die goed van pas komen. Zo zijn vooral de Nova bommen, die alles dat zich op het scherm bevindt, kapot maken uitermate handig. In tegenstelling tot andere schietspellen kan
Starwing ook gebruik maken van de derde diepte-dimensie. De speler kan zijn Arwing immers tijdelijk een boost geven, waardoor deze de diepte in duikt, of wat afwachtend laten vertragen.
Verder heeft ontwikkelaar Argonaut Software ook een goede prestatie neergezet met de achtergrondmuziek en speciale effecten. De muziek past perfect bij het ruimtethema en werkt vaak opzwepend. Ook de geluidseffecten versterken het gevoel dat strijdende ruimtevaarders met zich meebrengen.
9.0
Starwing slaagt erin de nieuwe FX-chip optimaal te benutten en de Super Nintendo opnieuw tot het uiterste te drijven. Niet enkel op grafisch, maar ook op geluidtechnisch gebied steekt het geheel perfect in elkaar. Als slagroom op de ruimtetaart schotelt Starwing een uitstekend en verslavend spelplezier voor.
StarwingReageer
Gelieve je te registreren om te reageren.