Door Thomas

Secret of Evermore

In het grote aanbod goede RPG-spellen voor de Super Nintendo staat één spel een beetje apart: Secret of Evermore van Square. Hoewel het spel veel elementen leent van het gevierde Secret of Mana, staat het daar volledig los van. Secret of Evermore werd door een speciaal Amerikaans Square-team bedacht en uitgewerkt en is daardoor een van de weinige niet-Japanse RPG's.

Secret of Evermore vertelt het verhaal van een jongen uit het stadje Podunk die met zijn hond in de fantasiewereld van Evermore verzeild raakt. Als hij huiswaarts keert van de cinema rent de hond plotseling achter een kat aan. De jongen volgt hem snel en vindt vervolgens een leegstaand herenhuis. Daarin vindt hij zijn trouwe viervoeter terug in een geheim laboratorium. Wanneer de hond, echter, op een aantal kabels begint te knabbelen, raken ze beide gevangen in de fictieve wereld van Evermore.

In Evermore komt de jongen terecht in de ruimtewereld Omnitopia. Daar begroet de butler Carltron hem vriendelijk, alvorens hem op te sluiten en door een horde robots aan te laten vallen. De jongen kan echter ontstnappen in een klein schip, maar een nieuwe flits doet hem terecht komen in de prehistorische fantasiewereld van Prehistoria. Hij vindt al snel zijn hond terug en gaat op onderzoek uit.

De fantasiewereld in Secret of Evermore bestaat uit vier grote gebieden met elk hun eigen gecivilizeerde leiders. Deze leiders waren allevier betrokken bij experimenten in de jaren '60, maar raakten gevangen in de fantasiewereld waar ze elk aan werkten. Elizabeth, het nichtje van de professor, is leider van een stam in Prehistoria; Horace Highwater, curator van het museum van Podunk, heerst over Antiqua, een Oud-klassieke maatschappij; Camellia Bluegarden is koningin over Gothica, een middeleeuwse wereld; en professor Ruffleberg houdt samen met zijn butler Carltron alles in de gaten op Omnitopia.

Omdat Secret of Evermore heel wat spelelementen leent van Secret of Mana, een Japanse titel uit het repertoire van Square, zullen veel spelers snel vertrouwd zijn met de manier van spelen. Het spel wordt meestal vanuit een vogelperspectief gepresenteerd zodat de jongen en de hond een goed overzicht van hun omgeving hebben. Als een van de twee personages als speelbaar personage is gekozen, dan zal het andere door de AI bestuurd worden, en vice versa.

De speler zal zich een weg moeten banen doorheen verschillende settings, maar kan altijd tot rust komen in een van de vele dorpjes. In de wildernis zullen de jongen en de hond het vaak moeten opnemen tegen vijanden. Bij het verslaan van een vijand worden er punten verzameld die de personages uiteindelijk sterker maken. Ook het hanteren van het zwaard, de bijl, de speer of de bazooka wordt op die manier getraind.

In tegenstelling tot veel andere spellen heeft Secret of Evermore een unieke manier van omgaan met magie. Om magische truukjes uit te halen, moet de jongen alchemieformules verzamelen in het spel. Die kan hij dan enkel gebruiken als hij de benodigde ingrediënten op zak heeft. Het veel gebruikte systeem met 'magic points' in andere RPG's wordt daardoor aan de kant geschoven. De verschillende ingrediënten kunnen vaak aangekocht worden, maar zijn ook doorheen het hele spel te vinden. Ook de alchemieformules worden sterker naarmate ze meer en meer worden gebruikt.

Zoals gezegd kan zelfs de hond door de speler bestuurd worden. Niet alleen komt de viervoeter van pas als er veel vijanden op het scherm verschijnen, maar ook om de bovenvermelde alchemie-ingrediënten te verzamelen. Als de speler hem de opdracht geeft op zoek te gaan naar ingrediënten, zal de hond al snel rond beginnen snuffelen naar vindplaatsen, iets wat zeker nodig is voor zeldzamere producten.

Omdat Evermore is opgedeeld in vier aparte gebieden, kan de speler de munteenheid van het ene gebied niet in het andere gebruiken. Daarom biedt het spel een grote marktplaats aan waar er geld en producten geruild kunnen worden. Ruilen is ook noodzakelijk om enkele zeldzame ingrediënten te bekomen voor alchemieformules. Niet iedereen biedt evenveel voor een bepaald product of voor een andere munteenheid waardoor oplettendheid van groot belang is.

Zoals veel andere RPG's midden jaren '90 van de vorige eeuw is de grafische weergave om duimen en vingers van af te likken. Met een fenomenaal oog voor detail zijn de verschillende gebieden in Evermore vormgegeven. Daarbij verdient de Amerikaanse tak van Square een extra pluim voor de non-lineariteit van het spel en de vrijheid die de speler krijgt. Nog imposanter dan de spelwereld zijn de eindbazen: ze vullen het hele scherm en doen vaak de hele omgeving daveren.

De achtergrondmuziek past perfect bij de setting van de vier verschillende gebieden en is het best te typeren als een mix van 'ambient sounds' en 'low-key music'. Spijtig genoeg zijn de deuntjes niet al te lang, waardoor ze vaak repetitief aandoen en snel gaan vervelen. Ook de geluidseffecten dragen bij aan de spelervaring en overstijgen hun puur functionele doel. Gelieve je te registreren om te reageren.