Door Thomas

Mortal Kombat

Eind 1992 verscheen in de arcadehallen een videospel dat de competitie moest aanbinden met het enorm populaire Street Fighter van Capcom. Mortal Kombat was het eerste spel van een gelijknamige en langlopende reeks. Door het succes van de nieuwe serie verschenen er al snel een aantal versies voor thuis. Ook die kenden heel wat succes, al was het maar door de uitgebreide "Mortal Monday"-promotiecampagne van Acclaim Entertainment.

De Mortal Kombat-serie vindt plaats in een fictioneel universum dat bestaat uit een zestal werelden die door de Elder Gods werden gecreëerd. Het eerste Mortal Kombat-spel vertelt het verhaal van de Earthrealm, de thuis van legendarische helden als Johnny Cage, Sonya Blade en Liu Kang. Zij worden beschermd door Raiden, de God van de donder. Zeven gedreven strijders nemen het tegen elkaar op om de hoofdprijs de hunne te maken: de gewaarborgde vrijheid van de Earthrealm.

Bovenvermelde competitie kan met een van de zeven personages worden aangevat. De speler kan kiezen uit Johnny Cage, Raiden, Liu Kang, Sub-Zero, Sonya Blade, Scorpion en Kano. Zij hebben over het algemeen dezelfde aanvallen, maar kenmerken zich door een aantal speciale bewegingen. Daarenboven kenmerkt elk personage zich ook door de wereldvermaarde Fatalities: brutale eindscenes die het leven van de tegenstander op een gruwelijke wijze beëindigen.

Mortal Kombat kenmerkt zich dus niet alleen door een sterk uitgewerkte verhaallijn, maar ook door gruwelijke aanvallen. Spijtig genoeg zijn deze sterk beperkt op de Super Nintendo omdat Acclaim anders geen licentie kreeg om het spel te publiceren. SNES-spelers zullen het dus moeten stellen met heel wat minder bloed, of beter: het bloed wordt voorgesteld door zweet; en minder gruwelijke Fatalities. Zo mept Johnny Cage het hoofd van zijn tegenstander er niet meer af, maar lijkt het alsof hij zijn hand gewoon in de andere speler zijn mond steekt.

Toch mag dit de pret niet bederven. Hoewel Mortal Kombat al een zeer sterke en uitdagend toernooi voor één speler aanbiedt, het spel blinkt pas uit als twee spelers het tegen elkaar opnemen. Het is niet alleen leuk om van vrienden te winnen, maar ze ook nog eens volledig verminken voelt nog veel spectaculairder.

Zoals bij zoveel thuisversies van arcadespellen, zijn er kleine aanpassingen op grafisch vlak aangebracht. Gelukkig heeft Acclaim die veranderingen tot een minimum weten te herleiden, zodat Mortal Kombat voor de SNES niet alleen trouw blijft aan zijn grote broertje, maar er over het algemeen zeer gedetailleerd uitziet. De personages zijn mooi vormgegeven en hun bewegingen zijn snel en vloeiend. Het enige nadeel ten op zichte van de arcadeversie is het ontbreken van bloed.

Ook muzikaal blinkt Mortal Kombat uit. De muziek is nauwelijks aangepast en het introdeuntje zal lange tijd blijven nazinderen in ieders hoofd. Ook de bekende "Fight"- en "Fatality"-uitroepen geven het spel net dat tikkeltje extra. Spelers zullen zich er op betrappen dat ze deze kreten regelmatig zelf zullen roepen naar hun vrienden. Gelieve je te registreren om te reageren.