Door Thomas

The Lost Vikings

Tegenwoordig levert Blizzard Entertainment knap werk af, maar dat was vroeger niet anders. Onder de naam Silicon & Synapse brachten ze een eerder vreemd concept aan de man dat uiteindelijk een vervolg, The Lost Vikings 2, en een grote populariteit kende.

Het spel start op het moment dat drie viking-vrienden Erik the Swift, Baleog the Fierce en Olaf the Stout worden ontvoerd door Tomator, de buitenaardse heerser van het Croutoniaanse rijk. Hij wil voor zijn intergallactische zoo zo veel mogelijk levenssoorten verzamelen. Het uiteindelijke doel van onze vikingen is, hoe kan het ook anders, naar huis terugkeren.

Bij vikings denken we meteen aan brute mankracht, bloederige gevechten en andere obsceniteiten, maar niets van dat alles in The Lost Vikings. Elk van de drie vrienden heeft een speciale kracht die hij op de juiste momenten moet gebruiken om puzzels op te lossen en het einde van elke stage te bereiken. Zo kan Erik, de leider van de bende, hard lopen en ver sprinegn, terwijl Baleog met zijn zwaard en pijl vijanden koud kan maken en Olaf met zijn schild obstakels kan blokkeren en vliegeren.

Tijdens hun ontsnappingspoging worden de drie achterna gezeten door allerlei buitenaardse wezens. Van groene, slijmerige monsters en lazer-robotten tot zeeblauwe dino's, niets is te gek. Door de juiste tactiek toe te passen, leggen deze beestjes al snel het loodje en raken de drie helden al gauw in de volgende wereld. Raakt één van hen toevallig in het hiernamaals, dan zal het hele 'level' opnieuw gespeeld moeten worden.

Hoewel The Lost Vikings het vooral van de 'gameplay' en de humor, duidelijk één van de pluspunten, moet hebben, zijn ook het beeld en het geluid knap afgewerkt. Hoewel de PC-versie over superieure 'graphics' beschikt, blijft het spel een lust voor het oog. Gelieve je te registreren om te reageren.