Door Thomas

Goof Troop

Op een gezellig uitje vissen met zijn zoon Max is Goofy getuige van de kidnapping van Pete door een groepje piraten. De dappere held die hij is, zet Goofy de achtervolging in met zijn bootje. Uiteindelijk komen vader en zoon aan op het pirateneiland waar ze tot de ontdekking komen dat de piraten Pete misvatten voor hun verloren gewaande kapitein Keelhaule Pete, die door een walvis werd opgeslokt.

Zo vangt Goof Troop aan, een spel waarbij de speler in de huid van zowel Goofy als Max kan kruipen om Pete te redden. Meer nog dan een actie- en avonturenspel, is Goof Troop een rasechte puzzelaar. Onmiddellijk na aankomst op het pirateneiland wordt de speler aan het denkwerk gezet om zo snel mogelijk tot het einde te raken.

Dat einde ligt vijf stages en heel wat pittige puzzels verder. Onderweg worden onze helden door heel wat kwaadaardige zeemanslui onder de voeten gelopen en hebben ze heel wat paden te bewandelen. Gelukkig kunnen Goofy en Max beschikken over allerhandige nuttige voorwerpen onderweg. Zo zijn er een touw, een bel, een kandelaar en nog heel wat prularia te vinden. Daarnaast ligt het veld ook rijkelijk bezaaid met lekkere, exotische vruchten zodat Goofy en Max hun levensgehalte kunnen bijvullen.

De puzzels bestaan naast vijanden omzeilen ook uit verschillende schakelaars aan- en uitzetten en deuren openen. Deze deuren worden geopend door in andere kamers de bijpassende, geheime sleutel te vinden. Tijdens hun zoektocht worden Goofy en Max ook bijgestaan door een aantal inwoners van het eiland, die hen van handige informatie voorzien.

Waar Goof Troop zeker plezier biedt voor één enkele speler, toch zal het vooral tot zijn recht komen als twee personen achter de Super Nintendo post vatten. Het is immers veel leuker om met twee door de verschillende puzzels heen te lopen en samen een oplossing te bedenken voor de gestelde problemen.

Hoewel het bij puzzelspellen als Goof Troop niet rond grafische pracht draait, heeft Capcom toch een leuke 'setting' neergezet. Het geheel oogt vrolijk en past bij het slome, klunzige imago dat Goofy met zich meedraagt. Leuke bewegingen van verschillende karakters veroorzaken meermaals een lachbui en zorgen, zeker als er met twee wordt gespeeld, voor algehele hilariteit.

Belangrijker nog dan de presentatie van het spel is de achtergrondmuziek. Deze is rustig en aangenaam, zoals men mag verwachten in een puzzelspel. Toch zal na verloop van tijd en het herhaaldelijk mislukken van een bepaalde puzzel wat irritatie ontstaan over het geluid. De opluchting is daarom des te groter als er eindelijk is uitgedokterd hoe er naar de volgende kamer kan worden gegaan.Toch mag dit geen domper op het succes van Goof Troop zijn: zoals Capcom in het verleden meermaals heeft bewezen weten ze ijzersterke spellen neer te zetten. Spijtig genoeg is Goof Troop in hetzelfde bedje ziek als Aladdin: zeer vermakelijk, maar te kort. Gelieve je te registreren om te reageren.