Door Thomas

Earthworm Jim 2

Earthworm Jim is op zijn zachtst gezegd de meest knettergekke superheld die videospellenland bevolkt. Na een eerste succesvolle verschijning op de Super Nintendo is hij terug voor meer in Earthworm Jim 2, dat verscheen in 1996 voor de Europeanen onder de hoede van Playmates.

Het verhaal achter Jim is er eentje dat geen steek houdt: de doodgewone regenworm Jim wordt immers pas een superheld als op een dag toevallig een speciaal ruimtepak op hem landt. Het "Ultra-high-tech-indestructible-super-space-cyber-suit" doet de arme regenworm muteren tot een intelligente en sterke superheld.

Jim leert al snel zijn nieuwworden superkrachten kennen en wordt de belhamel die hij de dag van vandaag is. In Earthworm Jim 2 wordt hij bijgestaan door zijn kameraad Snott, een groene hoop slijm die hij leert kennen aan het einde van het eerste deel. Snott zit verstopt in een rugzak en staat Jim bij in precaire situaties: hij springt dan snel naarbuiten en hecht zich aan een voorwerp vast of vormt een soort valscherm.

Net zoals in Earthworm Jim moet de regenworm prinses What's Her Name redden, die tot een huwelijk wordt gedwongen met de slechte Psy-Crow. Tijdens zijn achtervolging doorheen het halve heelal komt Jim opnieuw een aantal van de boosaarden van het eerste deel tegen: zowel The Evil Cat en Bob the Killer Goldfish zijn van de partij.

Hoewel Eartworm Jim 2 het beste getypeerd kan worden als een platformer, toch heeft het spel heel wat kenmerken van andere spelsoorten. Door de sterke non-lineariteit en vele puzzels zal de speler vaak terug moeten keren op zijn stappen. Ook zijn er een aantal unieke stages waarin Jim de platforms achter zich laat. Zo is er het vaak terugkerende "Puppy Love", waarin Jim een stel puppies van een verpletteringsdood moet redden voor zijn beste vriend Peter door ze met een soort trampoline naar de andere kant van het scherm te brengen.

Naast de vaak speciale en ongeziene 'gameplay', blinkt Earthworm Jim 2 ook uit in zijn groot arsenaal aan knotsgekke wapens. Naast een aantal standaardwapens zoals een machinegeweer en raketlanceerder, heeft Jim ook de beschikking over wapens die kogels in verschillende richtingen schieten of die hittezoekende granaten lanceren. Bovendien kan Jim zijn vijanden een kopje kleiner maken met zijn eigen lichaam. Hij trekt dan vliegensvlug zijn glibberige lijf uit zijn superpak en slaat ermee als een soort zweep.

Earthworm Jim 2 mag dan wel spelen als een droom, waardoor het spel pas echt huizenhoog boven andere Super Nintendo spellen uittorent, is de grafische weergave. Gedetailleerd mag een understatement heten voor Jim en Snott: het niveau van afwerking kan zich gemakkelijk meten met de Donkey Kong Country-reeks van Rare.

Ook de muziek is van de bovenste plank. Niet alleen loopt en springt Jim op de maat van Beethovens Moonlight Sonata, hij heeft er ook geen moeite mee om op meer experimentelere deuntjes zijn vijanden tot gatenkaas te schieten. Misschien nog beter dan de achtergrondmuziek zijn de geluidseffecten, al was het maar voor de twee koeien die na elka stage verschijnen en Jim proficiat wensen met het verzette werk.

Die koeien moeten het overigens zwaar ontgelden tijdens het spel zelf. Niet alleen zijn ze noodzakelijk om verder te raken in verschillende stages, ze vormen ook Jims grootste angst: ze tasten zijn natuurlijke habitat, de grond, aan met hun gegraas. Een grinnik kan daarom niet achterwege blijven als er weer eens een koe op het scherm ontploft.

Daarmee halen we meteen ook de grootste kracht van Earthworm Jim 2 aan: de humoristische aanpak. Die is niet alleen dwaas en willekeurig, maar vormt bovenal de basis waarop het hele Jim-imperium gebouwd is. Iemand die dus niet van bizarre humor houdt, kan zich het best ver weg houden van dit spel. Gelieve je te registreren om te reageren.