Door Thomas

Doom

Toen Doom in 1995 op de Super Nintendo verscheen was het één van de weinige spellen in zijn genre beschikbaar voor die console. 'First Person Shooters' begonnen stilaan aan hun opmars door de mogelijkheden die de krachtigere 'spelcomputers' aan 3D-werelden boden.

Twee jaar na het verschijnen van de PC-versie onder MS-DOS wist Nintendo Doom ook naar de Super Nintendo te brengen, maar daarvoor moesten heel wat toegevingen worden gedaan. Vooral op grafisch gebied moest er worden ingeboet, zodat het speelscherm niet het volledige beeld benut. Ook kon de Super Nintendo vijanden niet volledig 'renderen', waardoor ze nooit langs achter konden worden aangevallen.

Langs de andere kant slaagde Nintendo erin nagenoeg alle oorspronkelijke mappen, wapens en extra's te bewaren, waardoor het spel het dichtst bij de PC-versie aanleunt in vergelijking met andere spelcomputers. Ook het geluid ging er slechts minimaal op achteruit zodat een dodelijk schot gevolgd door een monsterlijke kreet nog steeds voldoening geeft.

Eén van de spijtigste nadelen is het ontbreken van een mogelijkheid om het spel op te slaan. Hierdoor moet er telkens van voorafaan opnieuw begonnen worden om de latere stages te bereiken. Als je niet uren de tijd hebt om het spel te doorlopen kan het best frustrerend zijn om telkens opnieuw te starten en stages uit te spelen die je al hebt gespeeld.

Doom is een van de weinige spellen die de muis ondersteunt. Spijtig genoeg weet dit niet dezelfde spelervaring als op de PC op te wekken. Door de muis te bewegen, draait de speler niet alleen naar links en rechts, maar loopt hij ook die richting uit. Na een tijdje zal dit niet enkel zorgen voor een lamme arm, maar ook voor frustratie omdat de muis simpelweg niet handig werkt. Gelieve je te registreren om te reageren.