Door Crazy Nut BE

Super Probotector: Alien Rebels

Super Probotector: Alien rebels, beter bekend als Contra III, zoals het in de Verenigde Staten werd geheten, is het derde deel in de geroemde Contra-reeks. Vertrouwend op de succesvolle formule van eerdere delen in de reeks heeft Konami er weer een 'run and gun'-spel van gemaakt, met slecht enkele aanpassingen ten opzichte van Contra I en II.

Er is wel een verhaal aanwezig, dat om een invasie door buitenaardse wezens draait, maar dit blijft grotendeels op de achtergrond. In het spel zelf wordt er zelfs geen enkele melding van gemaakt, zodat geïnteresseerden zich in de handleiding moeten verdiepen.

Spelgewijs wijkt Super Probotector zoals gezegd nauwelijks af van zijn voorgangers. Het overgrote deel van de stages gebruikt de klassieke 'sidescroller'-formule, waarbij de speler van links naar rechts over het scherm loopt. Maar twee stages wijken hiervan af, en maken gebruik van het vogelperspectief. De besturing wijzigt dan ook ingrijpend. Bewegen gebeurt dan niet meer enkel met de D-pad, maar draaien gebeurt met de schouderknoppen. Dit is in het begin zeer verwarrend, maar went verrassend snel. Toch blijft het nodeloos ingewikkeld en voegt het niet veel toe aan het geheel.

Kenmerkend voor Super Probotector is het grote aantal bazen dat de speler tegenkomt. In plaats van de gebruikelijke verhouding van één baas per stage schotelt Super Probotector de speler met verschillende tussenbazen per stage voor. Dit maakt het spel bijzonder uitdagend, vooral als hierbij ook nog rekening wordt gehouden met het feit dat 'checkpoints' maar om de paar bazen komen. Zodra je levens op zijn, mag je dan alle bazen opnieuw verslaan. Dat je ook nog 'power-ups' verliest die je enkel in het begin van de stage vindt, maakt de zaken er uiteraard niet beter op.

Super Probotector heeft ook een 'co-op' modus, waarbij twee spelers tegelijk over het scherm rennen. Groepswerk is hier de sleutel. Als de ene speler gewoon door blijft rennen, zal de andere tegen de linkerkant van het scherm geduwd worden. Zodra een vijand dan het scherm binnenwandelt, raakt hij de linkerspeler, die meteen sterft. Een ander probleem is dat het aantal 'power-ups' ook niet toeneemt, maar de twee spelers zullen moeten leren delen. Dit alles maakt de 'co-op' modus er niet veel gemakkelijker op.

Grafisch gezien is Super Probotector maar middelmatig. Alles is klaar en duidelijk, maar de pixels zijn spijtig genoeg zichtbaar. Dit hindert het spel gelukkig niet al te veel, aangezien duidelijk is wat dodelijk is en wat niet, en waar de speler op kan staan, en waar niet. De muziek is ook maar navenant, maar de geluidseffecten zijn dan wel weer goed gelukt. Gelieve je te registreren om te reageren.