Door Thomas

Super Mario Bros. 2

Super Mario Bros. 2 is het vervolg op Mario's doldwaze avonturen in het Mushroom Kingdom van Super Mario Bros. Het spel lag eind april 1989 in de winkelrekken in Europa en ging in totaal bijna 7,5 miljoen keer over de toonbank. In tegenstelling tot zijn voorganger moet Mario ditmaal niet achter Prinses Toadstool aan, maar moet hij het rijk Subcon redden van de ondergang. Samen met Luigi, de prinses en Toad gaat hij op pad in de vreemde wereld van Subcon.

Het is vreemd opkijken als Mario zijn eerste stapjes in de spelwereld van het vervolg op het bejubelde Super Mario Bros. zet. De typische Mario sfeer is volledig verdwenen en heeft plaats moeten ruimen voor een groen landschap waarin hij een soort wortels uit de grond kan trekken. De Goomba's en de Koopa's waggelen niet meer over het scherm, maar zijn vervangen door een bende spookbeestjes en springende vogels. Is Bowser helemaal gek geworden? Maar waar is Bowser?

Voor velen is het geen geheim meer, maar Super Mario Bros. 2 is eigenlijk niet echt een Mario-spel, maar eerder een herwerking van het Japanse Yume Kōjō: Doki Doki Panic. Omdat Nintendo de Japanse, en dus echte, Super Mario Bros. 2 te moeilijk vond voor de Amerikaanse en Europese markt, beslisten ze om een ander spel te gebruiken. Vier jaar later, echter, verscheen het spel toch op de Super Mario All-Stars verzameling onder de naam Super Mario Bros.: The Lost Levels. Toch blijft de Doki Doki Panic kloon voor velen het zwarte schaap in de hele Mario reeks.

Aan het begin van het spel kan de speler kiezen uit vier personages: Mario, Luigi, Prinses Toadstool en Toad. Elk van hen heeft een unieke kwaliteit: Luigi springt het verst, Prinses Toadstool kan een tijdje in de lucht blijven zweven met haar rokje, Toad is het snelste en Mario vormt een beetje de gulden middenweg. Uniek aan Super Mario Bros. 2 is het feit dat alle personages een 'power squat' kunnen uitvoeren waardoor ze een hoge sprong maken.

Naast deze niet al te drastische veranderingen, heeft Nintendo ook heel wat andere aanpassingen ten opzichte van Super Mario Bros. doorgevoerd. Zo is Super Mario Bros. 2 het eerste Mario spel waarin gebruik wordt gemaakt van een levensmeter: linksboven in het scherm wordt het aantal resterende hartjes bijgehouden. Aan het einde van elke stage bestaat er de mogelijkheid om extra levens te verdienen in een gokmachine.

Verder kan Mario ditmaal op zijn vijanden blijven staan. Waar de Goomba's vermorzeld werden en de Koopa's zich terugtrokken in hun schild, zijn Mario's nieuwe vijanden helemaal niet vies om een ritje met hem te maken. Eén van de bekendste nieuwe vijanden is de Shy Guy. Hij kan enkel met een worp van een groente of andere Shy Guy worden gedood. Regelmatig zal Mario ook een POW-blok tegenkomen waarmee alle vijanden op het scherm worden gedood. De Starmen van Super Mario Bros., waardoor Mario tijdelijk onoverwinnelijk wordt, zijn enkel beschikbaar als de speler vijf kersen heeft verzameld in de stage.

Andere belangrijke verschillen bevinden zich vooral op het technische niveau. Zo is Super Mario Bros. 2 het eerste Mario spel waarin het mogelijk is om terug te wandelen in de stage om bijvoorbeeld gemiste voorwerpen te halen. Een andere belangrijke nieuwigheid is het feit dat er geen tijdslimiet op de stages staat.

Het mag duidelijk wezen dat er heel wat verschillen bestaan tussen Super Mario Bros. 2 en zijn voorganger. Voor velen is dat een grote ontgoocheling, voor anderen een verademing. Feit blijft dat heel wat van de nieuwe vijanden en personages hun plaats zochten en vonden in het Mario-universum. In de nieuwere generaties van spellen vinden we regelmatig Shy Guys terug, maar ook Birdo verschijnt nog regelmatig in Mario-titels.

De oorzaak daarvan is niet zozeer het feit dat Nintendo besloot te putten uit reeds bestaande karakters. Super Mario Bros. 2 is gewoonweg een degelijk spel dat soms ten onrechte als slecht wordt bestempeld omdat het niet echt past in het Mario-wereldtje. De spelwereld zit leuk in elkaar, de karakters hebben allemaal grappige en levendige animaties en het spel is uitdagend: ingrediënten die een goed spel typeren.

Toch zal het altijd blijven knagen dat de spelwereld van Super Mario Bros. helemaal plaats heeft moeten ruimen. Daarenboven is Super Mario Bros. 2 muzikaal om te huilen met de pet op. In tegenstelling tot de vrolijke deuntjes die we terecht verwachten, worden we opgezadeld met zeer repetitieve, zelfs vervelden achtergrond muziek. Ook de leuke geluidseffecten werden vervangen door een saaiere huiskamerversie, alsof het hele muziekboeltje van het eerste deel door een wasmachine is gehaald. Gelieve je te registreren om te reageren.