Door Thomas

The Simpsons: Bart vs. the Space Mutants

The Simpsons: Bart vs. the Space Mutants is een van de vele pogingen die videospelmakers hebben ondergaan om het succes van de populaire TV-reeks The Simpsons losjes over te doen op de Nintendo NES. Ook Acclaim waagde zich aan deze opdracht, maar ging misschien wel ietsje te ver in het naspelen van de knotsgekke avonturen van Bart, Lisa, Maggy, Marge en Homer.

Het verhaal van Bart vs. the Space Mutants slaat daarom ook alles. Bart is getuige van de landing van een stel buitenaardse wezens die de aarde willen overnemen. Hij volgt ze naar hun geheime schuilplaats en daar komt hij tot de ontdekking dat ze paarse voorwerpen nodig hebben om hun "ultieme wapen" te bouwen. Snel gaat Bart op zoek naar een spuitbus om alles wat paars is in Springfield snel rood te verven.

Bart neemt het, met andere woorden, niet rechtstreeks op tegen de buitenaardse wezens. Gedurende vijf verschillende stages die variëren van Springfield, tot het shoppingcentrum en zelfs Krustyland en het museum, zal Bart de wezens telkens moeten stoppen door voorwerpen te verzamelen. In het begin moet hij, zoals al gezegd, alles paars spuiten, vervolgens moet hij hoeden, ballonnen, wegwijzers en nucleaire staven verzamelen. Aan het einde van elke stage komt hij dan wel oog in oog met een eindbaas te staan.

Die eindbazen zijn over het algemeen niet al te moeilijk en bieden daarom weinig uitdaging. Helemaal gemakkelijk wordt het als Bart tijdens het spel letters verzamelt die de namen van zijn familieleden spellen. Maggy, Lisa, Marge en Homer komen dan graag te hulp en maken elke eindbaas tot een eitje. Tijdens de laatste stage wordt Bart zelfs geholpen door zijn hele familie.

Om zijn doel te bereiken, heeft onze held natuurlijk een aantal handige hulpmiddeltjes nodig. Die worden de speler verschaft onder de vorm van een X-ray bril, spuitbussen, een darts geweer, een sleutel, 'cherry bommen', raketten, fluitjes en, uiteraard, Doughnuts. Het meest nuttig blijken de X-ray brillen omdat zo in mensen vermomde aliens snel herkend worden. Ook de bommen en de raketten zijn noodzakelijk om een aantal stages succesvol uit te spelen.

Hoewel Bart vs. the Space Mutants op zich een simpel en eenvoudig spel is om te spelen, toch zullen velen grote moeite hebben om het einde te bereiken. Dat ligt, in de eerste plaats, aan de onlogische besturing van Bart en, in de tweede plaats, aan het ontbreken van een doorspeelmogelijkheid. De besturing is niet alleen onlogisch, maar in zijn geheel ook nog eens onmogelijk. Vaak zal de speler onbedoeld geraakt worden, simpelweg omdat de besturing tegenwerkt. Ook het ontbreken van de doorspeelmogelijkheid is vervelend: eenmaal Barts levens op zijn, is het gedaan met de pret.

Ook muzikaal trekt Bart vs. the Space Mutants deze negatieve lijn door. Gedurende heel het spel wordt het bekende Simpsons-deuntje herhaald. Op den duur gaat dit zo vervelen dat het misschien wel beter is om gewoon zonder geluid te spelen. De geluidseffecten zijn ook niet om over naar huis te schrijven, waardoor deze allerminst gemist zullen worden. Meer nog, op den duur gaat het horen van "Eat my shorts" als Bart nogmaals onnodig sterft, zo vervelen dat het spel alleen nog meer frustratie oproept.

Tegenover al deze negativiteit moet de grafische pracht van het spel geplaatst worden. Springfield en omgeving is gedetailleerd uitgewerkt en oogt bovenal levendig. Ook de personages die op het scherm verschijnen zijn onmiddellijk herkenbaar, iets wat de fans alleen maar zullen toejuichen. Enige minpuntje zijn de buitenaardse wezens die allerlei verchillende vormen aannemen, maar allerminst op de wezens van in het introfilmpje lijken. Gelieve je te registreren om te reageren.