Door Mathias
Metroid
Metroid is een spel van Nintendo voor de NES dat begin 1988 een plekje verworf in de Europese winkelrekken. Net als bij het eerste spel in de
Zelda-serie valt
op hoeveel spelelementen in
Metroid al aanwezig zijn voor latere spellen. Power-ups zoals de 'screw attack', de 'morph ball', en de 'ice beam'
doen in dit spel hun intrede. Ook het spelverloop is min of meer gelijkend met
dat van de latere
Metroid-spellen. Voor een titel uit het begin van de NES-periode is
Metroid in vele
opzichten revolutionair te noemen, niet in het minst door het non-lineaire
spelverloop.
Als speler wordt je in de schoen van Samus Aran geplaatst. Samus is een 'bounty hunter' in dienst genomen
door de Galactische Federatie om de ruimtepiraten op de planeet Zebes te doden. Verder dient Samus uit te zoeken wat er aan de hand is met de de Space Pirates en
hun programma om Metroids, op kwallen gelijkende organische energiebronnen, te kweken.
Gameplay
Frustrerend, erg frustrerend. Niet in 2D 'sidescrollers' geoefende spelers, kunnen dit spel best aan de kant laten liggen.
Metroid vereist niet enkel een zekere vingervlugheid van de
speler, maar ook nogal wat geduld. Zoals gezegd is het spelverloop volledig
non-lineair. Er wordt in het spel geen enkele aanwijzing gegeven wat
het volgende doel is. De enige mogelijke richtlijn, maar dan moet de handleiding er al bijgehaald worden, is de instructie dat Samus twee minibazen moet uitschakelen om een brug te maken tussen het oppervlak van Zebes en Tourian, de plaats waar de eindbaas zich ophoudt.
Zodoende loopt Samus een beetje doelloos rond in de hoop de broodnodige power-ups bijeen
te scharen, de schuilplaatsen van de minibazen te zoeken, en vooral niet
verdwaald te raken in dit gigantische labyrint. Daar bevindt zich zowel het revolutionaire aspect als de
achilleshiel van
Metroid. Hoe leuk en bevredigend het ook mag zijn om op zelfstandige
basis alle items te vinden, toch gaat dit zonder kaart en vele op elkaar gelijkende
kamers snel tegenzitten. Omdat sommige kamers exacte kopieën zijn van degene die
Samus juist doorlopen heeft, is het bijgevolg erg makkelijk om de weg kwijt te
raken.
Positief, daarentegen, is dat de besturing uitermate intuïtief is. Naarmate het spel vordert zal de speler merken dat er snel door sommige
kamers heen gerend kan worden, zonder geraakt te worden. Toch blijft het noodzaak van de aandacht erbij te houden: één enkel schot al
snel in een zekere dood eindigen.
Misschien wel het grootste minpunt aan
Metroid is het feit dat Samus steevast met slechts 30% van leven begint. Verder in het spel zijn er heel wat
levenscontainers te vinden, maar eenmaal gestorven, is het helemaal terug naar af. Zonder het 'varia suit', dat vijandelijke aanvallen met de
helft tegenhoudt, zal Samus het op Zebes niet lang trekken.
Na een tijdje, echter, wordt het spel gemakkelijker door een combinatie van oefening en het verzamelen van power-ups. Ook het laatste niveau
en de eindbaas stellen een beetje teleur in hun moeilijkheid. Eenmaal Mother Brain verslagen is, wacht er de speler nog een spannende verrassing. Daarnaast kent
Metroid verschillende eindes, afhankelijk van de tijd waarin het spel wordt
voltooid.
Grafisch
Metroid is van de eerste generatie NES-spellen en oogt daarom grafisch een beetje simplistisch. Hoewel er geen technische hoogstandjes zoals in
Castlevania III moeten worden verwacht, is het de makers toch gelukt om een zekere
sfeer te creëren. Door de altijd aanwezige zwarte achtergrond, wordt er een desolaat en mysterieus gevoel gecreëerd. Soms heeft het spel te lijden onder 'framedrops', maar dat is een probleem waar heel wat andere NES-spellen ook last van hebben.
Muziek
Eén van de redenen waarom dit eerste en minste deel uit de
Metroid-serie een legendarische status heeft verwoven, is de steengoede muziek. De melodietjes passen zeer goed bij het spel en vullen de sfeer van eenzaamheid en angst helemaal aan. Toch slaat
Metroid ook hier af en toe de bal een beetje mis: de psychedelische achtergrondmuziek in de basis van
Ridley doet menig mens de volumeknop een beetje dichtdraaien.
6.5
Metroid is een spel dat door zijn hoge moeilijkheidsgraad en de totale afwezigheid van enige uitleg niet veel harten zal veroveren. Enkel liefhebbers van het 2D-platform genre of echte Metroid-fans, zullen zich goed vermaken met dit spel. Kortom, Metroid is verre van perfect, maar vormt wel de basis voor het latere Super Metroid en de Metroid Prime-serie. Spelen op risico van kapotte 'controllers' !
MetroidReageer
Gelieve je te registreren om te reageren.