Door Thomas

Duck Hunt

Wat is er leuker dan met een geweer op een bende voorbijvliegende eenden schieten? Niets, zal Nintendo gedacht hebben toen het een team klaarstoomde voor de NES Zapper. Bij die Zapper werd het spel Duck Hunt geleverd, dat ook op de arcade-kasten te spelen was rond 1984.

In Duck Hunt moeten de spelers met de NES Zapper een of twee eenden, afhankelijk van de spelmodus, naar de verdoemenis schieten met slechts drie kogels. Dit procédé wordt herhaald totdat alle eenden het loodje hebben gelegd. Als hulpje en partner verschijnt er regelmatig een naamloze hond op het scherm.

Een eenvoudig spel, maar wat geeft er meer voldoening dan met een pistool in de hand op bewegende doelwitten schieten? Doelwitten die nooit hetzelfde patroon volgen en naarmate er meer en meer geraakt worden telkens sneller over het scherm fladderen. Het mag duidelijk zijn dat Duck Hunt twee talenten van zijn spelers vergt: een vaste hand en een snelle reactie.

Na het opstarten van het spel kan er gekozen worden tussen drie modi: één eend schieten, twee eenden neerhalen of kleiduifschieten. Het verschil tussen modus één en twee is dat er één of twee eenden tegelijkertijd in beeld verschijnen. Twee eenden verhoogt dus de moeilijkheidsgraad omdat het aantal kogels steeds drie blijft. Zijn de kogels op, dan is het spelen gedaan. Het kleiduifschieten is een extraatje dat de eenden door stukjes klei vervangt.

Gedurende het hele spel wordt de speler bijgestaan door een trouwe viervoeter. Deze jagershond is zo vriendelijk neergeschoten eenden op te pikken en te tonen na elke schietbeurt. Weten de eenden te ontsnappen, dan trakteert hij zijn baasje op een gemene grimas. Hoewel het geweldig lijkt om een virtuele vriend mee op pad te hebben, is niets minder waar: naarmate de stages moeilijker en moeilijker worden zal de hond enkel maar frustratie opwekken.

Zowel grafisch als geluidstechnisch is Duck Hunt geen pareltje. Hoewel het een aangenaam spel is om naar te kijken, zullen de vaak herhaalde geluiden op den duur vervelend in de oren gaan klinken. Zeker de naamloze hond zal als storend worden ervaren als hij voor de zoveelste maal trots de buit in de lucht steekt. Gelieve je te registreren om te reageren.