Door Thomas

Dr. Mario

Begin jaren '90 bracht Nintendo een variant van het populaire puzzelspel Tetris naar zowel de NES als de Game Boy: Dr. Mario. In een speelveld dat gevormd is naar een medicijnflesje verzamelen zich allerlei virussen. Nintendo's mascotte, Mario, dient deze boosdoeners te vernietigen door ze te bestrijden met capsules.

De virussen hebben zich onderverdeeld in drie soorten: rode, groene en gele virussen. Afhankelijk van de moeilijkheidsgraad verschijnen er meer en meer ziektekiemen op het scherm en zal het dus moeilijker worden om deze hardnekkige boosaards te verwijderen. Mario kan virussen vernietigen door met tweezijdige capsules te werpen: elke kant heeft een kleur. Door het vormen van een reeks van vier dezelfde kleuren op het speelveld, verdwijnt die reeks, inclusief omliggende virussen. Na het verwijderen van alle virussen op het speelveld, zal de stage ten einde zijn.

De speler heeft meer dan veertig stages tot zijn beschikking die de variatie en hoeveelheid van virussen bepalen: tot 84 ziekteverwekkers kunnen er verwacht worden. Verder kan ook de spelsnelheid worden ingesteld op traag, middelmatig of snel. Opmerkelijk is dat naarmate een bepaalde stage langer duurt de valsnelheid van de capsules ook vergroot.

Nog leuker dan het alleen vernietigen van virussen, is het met twee tegen deze kwelgeesten opnemen. Twee spelers krijgen elk een apart veld en er wordt van hen verwacht dat ze zo snel mogelijk hun virussen neutraliseren. De wedstrijd loopt af nadat één van de spelers drie partijtjes heeft gewonnen. Grappig is de mogelijkheid om extra capsules in het speelveld van de andere aan te brengen bij het klaren van meerdere rijen of lijnen in de eigen medicijnfles.

Belangrijk in een puzzelspel is de duidelijkheid van de verschillende puzzelstukjes of, in dit geval, gekleurde capsules. Nintendo slaagt in dit opzet door de pilletjes van Mario fel af te laten steken tegen de achtergrond. Verder zijn de virussen in de fles van Dr. Mario voorzien van leuke animaties en ook de grote varianten links in beeld wagen zich af en toe aan een grappig danspasje.

Qua muzikaliteit is Dr. Mario geen hoogvlieger, maar dat is immers ook niet de bedoeling bij een puzzelspel. De twee muzieksoorten, "Fever" en "Chill", storen niet en blijven soms langere tijd rondspoken in het hoofd van de speler. Gelieve je te registreren om te reageren.