Door Thomas

Chip 'N Dale: Rescue Rangers

Begin jaren '90 waren de Rescue Rangers niet van het scherm weg te branden. Hun immense populariteit zorgde ervoor dat Capcom in 1990, naar goede gewoonte, van Disney de videospelrechten kocht. Het resultaat is Chip 'n Dale: Rescue Rangers, een fijne platformer waarin Knabbel en Babbel eeuwige vijand Fat Cat verslaan.

Hoewel de TV-serie vaak mooie en uitgebreide verhaallijnen bracht, is dat niet het geval in het videospel: Chip 'n Dale: Rescue Rangers beperkt het verhaal tot een minimum, maar op zich is dat geen slecht gegeven. Als de Rangers nogmaals op pad gaan om Fat Cat tegen te houden, wordt techneut Dottie ontvoerd. Knabbel, Babbel, Monterey Jack en Zipper blijven echter niet bij de pakken zitten en gaan er snel achteraan !

Spijtig genoeg huppelen enkel Knabbel en Babbel over het scherm en niet het hele team. Toch maken Monty en Zipper af en toe hun verschijning: als Knabbel en Babbel een geheime doos vinden, springt daar soms een van de twee andere Rangers uit. Zo kan Zipper alle vijanden van het scherm verjagen en Monty deuren openen door zijn onweerstaanbare drang naar kaas.

Onze helden mogen dan wel klein van gestalte zijn, er is niets dat ze niet aankunnen. Door appels, noten, vuilbakken en rondslingerende blokjes op te nemen, schakelen ze in een handomdraai alle vijanden uit. Ook de eindbazen worden uitgeschakeld door er vijf maal een bal tegenaan te gooien. Spijtig genoeg verschijnen de typische hulpjes van Fat Cat niet in het spel: Wart, Mole, Mepps en Snout moeten het ontgelden.

De zoektocht naar Dottie loopt doorheen de hele stad en verschillende stages. Via een handig menu kan de speler kiezen welke delen en desgevolgs welke stages van de stad hij eerst wil aanvangen. In totaal kan de speler een tiental stages uitspelen alvorens Dottie terug in veiligheid te brengen.

Capcom slaagt erin de typische kleurrijke en vrolijke setting van de TV-serie ook neer te zetten in Chip 'n Dale: Rescue Rangers. De verschillende stadsdelen zijn kleurrijk en goed afgewerkt waardoor er met plezier naar de volgende stage wordt uitgekeken. Ook leuk is het feit dat er rekening is gehouden met de grootte van onze helden: voor kleine eekhoorns lijkt de mensenwereld immers veel groter. Een kleine glimlach zal dan ook niet ontbreken als Knabbel en Babbel door een keuken of bibliotheek hun weg banen.

Ook muzikaal heeft Capcom zichzelf overtroffen. De Nintendo weet vrolijke en toepasselijke deuntjes te produceren terwijl de Rangers van platformpje naar platformpje springen. Ook het geweldige themaliedje, dat garant staat voor een hele namiddag geneurie van de speler zijn kant, verschijnt regelmatig in het spel. De geluidseffecten daarentegen zijn van mindere kwaliteit, maar nog steeds functioneel duidelijk.

Ook mooie liedjes hebben een negatief kantje en dat is met Chip 'n Dale: Rescue Rangers niet anders. Capcom heeft zich met dit spel duidelijk op hetzelfde doelpubliek als de TV-serie gericht: kinderen. De moeilijkheidsgraad van het spel laat dan ook een klein beetje te wensen over. Zeker als er met twee spelers tegelijk wordt gespeeld, zijn de vijanden geen uitdaging meer. Gelieve je te registreren om te reageren.