Besturing

Toen Nintendo in 1985 en 1986 de Amerikaanse en Europese markt betrad, werd vooral de 'controller' op applaus onthaald. Vernieuwend was de vierpuntsdruktoets aan de linkerkant. Verder waren de eenvoudige A- en B-knoppen uiteraard doorslaggevend om de 'NES-controller' als revolutionair te bestempelen.

Naast de originele besturing, leverde Nintendo na verloop van tijd ook nog enkele alternatieven. De bekendsten zijn de NES Advantage, de NES Max, de Zapper, de Power Glove en de Four Score.

NES Advantage

Omdat in de jaren '80 arcadekasten immens populair waren, wilde ook Nintendo hier een graantje van meepikken: een nieuwe 'controller' met joystick en grotere knoppen onder de naam NES Advantage was geboren.

Opmerkelijk was de turbo die bij zowel de A- en B-knop afzonderlijk kon worden ingesteld en gebruikt. Een turbo zorgt ervoor dat de NES denkt dat de speler heel snel op een toets drukt, iets wat van pas kan komen in sommige schietspellen. Daarnaast kon het spel ook in 'slow motion' worden gespeeld, wat eigenlijk niets meer is dan het heel snel aan- en uitzetten van de pauzeknop.

Bij wijze van promotionele stunt werd de NES Advantage in de film Ghostbusters II gebruikt om het vrijheidsbeeld van Amerika mee te besturen.

NES Max

De NES Max kwam niet veel later dan de NES Advantage op de markt en had een aantal gelijkaardige kenmerken. Belangrijker was de nieuwe vorm die in alle latere 'controllers', afgezien van de 'SNES-controller', werd geïmplementeerd.

Net als de NES Advantage beschikte de NES Max over twee turboknoppen die onder de reguliere A- en B-knoppen werden geplaatst. Opmerkelijk is dat deze knoppen schuin staan, net zoals dat het geval is bij de Super Nintendo 'controller'. Verder was ook de vierpuntsdruktoets vervangen door een analoge stick.

Zapper

De Zapper was een pistool of 'lightgun' dat bij het spel Duck Hunt geleverd werd. Hoewel er niet al te veel spellen dit pistool ondersteunen, is het vaak wel een leuk extraatje voor je NES.

De werking is redelijk eenvoudig: de Zapper detecteert waar op het scherm er gericht is als er een schot wordt gelost. Dit wordt gedaan door het scherm in een fractie van een seconde zwart te maken en eventuele doelwitten wit. Niet waarneembaar voor het menselijk oog, maar wel voor de Zapper. Neemt hij een wit vlekje waar, dan heb je raak geschoten.

Power Glove

In tegenstelling tot de vorige drie optionele besturingsmethoden, faalde de Power Glove enorm. Het idee was innovatief, maar de uitwerking was dat veel minder. Hoe cool het er ook uitziet, ermee spelen is zo goed als onmogelijk.

De Power Glove maakt gebruik van drie censors die aan de TV moeten worden bevestigd. Door die censors met de NES te verbinden en de juiste code op de Power Glove in te geven, kan er gespeeld worden. Door met de hand te bewegen en de vingers samen te trekken zou elk spel speelbaar moeten zijn. In praktijk werkt deze aanpak niet en is dan ook geen enkel spel goed speelbaar.

De Angry Video Game Nerd heeft onlangs een uitgebreide bespreking gemaakt waarin heel duidelijk wordt dat dit accessoire zo goed als onbruikbaar is.

Four Score

Hoewel de NES maar over twee poorten voor 'controllers' beschikte en dus slechts twee spelers tegelijk konden spelen, was het mogelijk om een Four Score aan het systeem te hangen. Hiermee konden tot vier spelers tegelijk hun lusten botvieren. Spijtig genoeg zijn er slechts enkele spellen, zoals Tennis en A Night On Elm Street, die tot vier spelers ondersteunen.

Een variant op de Four Score is de NES Satellite, maar deze werkte via infraroodsignalen. Een nadeel hieraan is dat er extra batterijen moeten worden aangeschaft om het apparaatje van stroom te voorzien.