Door Mathias

The Legend of Zelda: Ocarina of Time

3D-overzettingen van populaire 2D games zijn altijd al een riskante bedoening geweest. Kijk maar hoe het uitdraaide voor Sonic, die met z'n eerste 3 dimensionale avontuur ferm aan snelheid moest inboeten, of het zootje dat ze van Castlevania 64 hadden gemaakt. Soms lukt het een developper om z'n 'franchise' met succes te vertalen naar de derde dimensie én de reeks zelfs de nieuw leven in te blazen. Nintendo is zo één van die producenten die hier meermaals met glans in geslaagd is. Zo betekende Super Mario 64 een ware revolutie voor de platformer. Maar zelfs dit geweldige spel verbleekt qua graphics en besturing tegen de eerste 3D The Legend of Zelda: Ocarina of Time.

Het verhaal van Ocarine of Time is de meesten wel bekend: Link, een knul van amper 12 jaar oud, krijgt als opdracht het land Hyrule te bevrijden uit de klauwen van de op machtbeluste Gerudo-krijger Ganondorf. Natuurlijk zijn er wel meer plotwendingen dan dat, maar dit is zowat de blauwdruk van elke Zelda, waarop in feite iedere keer verder wordt 'gebouwd'. Het is een formule waaraan tot Twilight Princess nog altijd weinig is gewijzigd en toch niets aan kracht heeft ingeboet.

Besturing & gameplay

Als je nog nooit een 3D Zelda hebt gespeeld, is Ocarina of Time de perfecte instap in het universum. De controls zijn heerlijk intuïtief, ze reageren zeer snel en accuraat. Een van de grootste vernieuwingen is de 'Z-trigger' (achteraan de 'controller'), waarmee je jouw blik als het ware 'lockt' op bv. personen of vijanden. Houdt de Z-button ingedrukt tijdens een gevecht tegen een Stalfos (skelet met zwaard) zodat Link zich volledig op hem kan focussen en je als speler zeer snel aanvallen kan ontwijken of zelf een slag kan toedelen. In het spel wordt de 'Z-trigger' vertegenwoordigd door het feetje Navi, die als er iets interessant in de buurt is direct heen vliegt en als een gek begint te roepen opdat je zou 'locken'. Dit feetje is werkelijk heel handig, doordat de wereld in 3D iets minder overzichtelijk is dan in bijvoorbeeld A Link to the Past. Je kan de 'Z-button' ook gebruiken om de camera terug standaard achter Link te plaatsen.

Vervolgens is er de ocarina, die we terugvinden in de titel van het spel. Dit instrument, dat al eerder te zien was in A Link to the Past en Link’s Awakening, krijgt hier een prominente rol toebedeeld. Je leert tijdens het spel namelijk verschillende melodieën die je avontuur aanzienlijk makkelijker maken. Zo is er voor elke tempel in het spel een bijbehorend melodietje dat je onmiddellijk naar de desbetreffende tempel teleporteert. Zo zijn er nog liedjes om dag in nacht te veranderen en eentje om je paard te roepen. Sommige puzzels zijn volledig opgebouwd rond het principe van de ocarina. Zo moet je een bepaalde melodie spelen om bijvoorbeeld een poort te openen en marmeren blokken te verschuiven. De ocarina bedien je door met de 'C-buttons' verschillende noten te spelen. Verder worden de 'C-buttons' in het spel gebruikt om verschillende items toe te wijzen, zoals de hamer en de boemerang.

Dan is er het tijdreizen. Op een bepaald moment in het spel ben je verplicht het 'Master Sword' uit zijn schede te trekken en je schuil te houden voor Ganondorf in de zogenaamde Realm. Na zeven jaar kom je er weer uit om je avontuur verder te zetten. In feite heb je dus een variatie op het twee wereldenthema uit A Link to the Past, want in die zeven jaar dat je opgesloten zat is de wereld grondig veranderd.

Ganondorf heeft de macht gegrepen en onder zijn regime lijdt heel Hyrule. Je zal veel heen en weer moeten reizen tussen heden en toekomst om zo je einddoel te bereiken. Later in het spel zijn er zelfs complete tempels die je deels als de jonge Link en deels als de volwassen versie van Link moet doorlopen. Zo kan het zijn dat je als Young Link in het heden een rotsblok opblaast, zodat Adult Link in de toekomst er langs kan.

Ruw geschat zijn er 8 tempels in Ocarine of Time, die zoals altijd de kern van het spel vormen. Deze tempels, die sindsdien in bijna elke Zelda terugkomen, zijn iedere keer opgebouwd rond een bepaald thema. Zo is er een Forest Temple, Fire Temple en inderdaad: een Water Temple. Je zal je zelf ook terugvinden in de holte van een boom, een graftombe en de maag van een vis. Iedere tempel of grot die je doorzoekt is zeer uitdagend en zorgt in combinatie met de verschillende thema’s en lastige, maar eerlijke puzzels voor genoeg afwisseling. Een kleine "waarschuwing" voor de nieuwkomers: de Water Temple is mijn persoonlijke favoriet, maar kan bij sommige spelers voor de nodige frustratie zorgen. Het is in feite één grote hersenkraker, waar je via 3 schakelaars de stand van het water in de tempel bepaalt.

Beeld en Geluid

Op technisch vlak was Ocarina of Time het showbeest van Nintendo. Op het moment van de release in 1998 was er geen enkele game die zo omvangrijk én mooi was. Nu lijken de 'graphics' voorbijgestreefd door het recente Twilight Princess, dat op zijn beurt in feite ook al wat verouderd is, maar de sterkte steekt hem in het 'art design' van het spel. De wereld van Hyrule leeft en vibreert, de Forest Temple is werkelijk een tempel verstopt in een mysterieus bos en overwoekerd door klimop en de Fire Temple is een immense grot vol kolkende lavaputten.

Het werk dat er ingestoken is door het team van Shigeru Miyamoto, de grote man achter Zelda en Mario is enorm. Enkel Hyrule Field oogt wat leeg en kaal. Maar je kan er met je paard eindeloos rondtoeren dus dat maakt veel goed. En last but not least: Ganondorf oogt, hoewel wat hoekig, meedogenlozer dan ooit en is veruit de leukste slechterik uit de spelgeschiedenis.

Ook qua muziek is Ocarina of Time een pareltje. Nooit eerder was er een spel waar muziek zo een cruciale plaats inneemt. De melodieën die je met de ocarina speelt zijn wondermooie composities, en ook de achtergrondmuziek uit de tempels zetten de juiste toon. De muziek is van de hand van Koji Kondo, Nintendo’s huiscomponist, en is werkelijk fenomenaal. Veel muziekstukjes keren overigens terug, zoals Kakariko Village, Zelda’s Lullaby en Ganon’s theme, en samen met de nieuwe stukken zullen ze voor eeuwig in je geheugen gebrand staan. Zonder de muziek zou Ocarine of Time heel wat van zijn kracht verliezen. Gelieve je te registreren om te reageren.