Door Bamboebahr

Air Boarder 64

Tegenwoordig is de wereld van de 'extreme sports'-spellen al redelijk verzadigd, met als grootste naam natuurlijk Tony Hawk's Pro Skater. Toen het eerste deel van die reeks indertijd uitkwam had het genre eindelijk populariteit vergaard, hoewel er al enkele bescheiden pogingen aan vooraf gingen: wie kent Skate or Die nog? De weg was gelegd voor een hele reeks kopieën.

Terwijl sommige ontwikkelaars met goede ideeën kwamen, waren er anderen die gewoon van de hype profiteerden om snel poen te scheppen. Gelukkig had Human Entertainment het beste met ons voor en probeerden ze bij de eerste categorie te horen. En daarin slaagden ze zonder moeite: Air Boarder 64 beloofde dingen die spelers nog nooit gezien hadden.

Voor het eerst kregen Nintendo 64 bezitters een 'extreme sports'-spel waarin 'free roaming' heerste. De speler kon heel de stage afschuimen op zijn eigen 'airboarder' op zoek naar die ultieme plaats waar veel punten te verzamelen waren. Stond er een gebouw in de weg? Geen probleem ! Het 'airboard' ging moeiteloos verticaal naar boven om daarna van die net beklommen wolkenkrabber met een waanzinnige combo af te springen.

Problematisch hierbij was, hoewel alles er gelikt uitzag en de tricks cool waren, het feit dat alles traag verliep. Een 360° sprong was bijna onmogelijk om volledig te doen, tenzij je echt een enorme sprong kon presteren. Dit euvel lag niet aan een vertraging tussen de besturing en de Nintendo 64, maar gewoon aan de karakter animatie die niet al te vlot liep.

Een ander minpunt, zeker in vergelijking met de Tony Hawk-reeks, is de muziek. Als je aan Tony Hawk's Pro Skater denkt, dreunen meteen de deuntjes van Megadeth, The Ramones en Alien Ant Farm in je achterhoofd. In Air Boarder 64 zal de ontgoocheling dan ook zeer groot zijn: het spel heeft namelijk helemaal geen soundtrack. Zelfs een J-Pop soundtrack zoals Jet Set Radio ontbreekt. Dan maar de kast met muziek CD's openen ! Gelieve je te registreren om te reageren.