Door Thomas

Nintendo: de GameCube en koning Wii

Omdat we vorige week een aflevering van de geschiedenis van Nintendo hebben overgeslaan, pikken we de draad vandaag terug op met de GameCube en de Wii. Dat doen we, ten eerste, omdat de Japanse videospelmaker er een veelbewogen geschiedenis op heeft zitten en, ten tweede, omdat we gewoon allemaal Nintendo-fans zijn.

GameCube

Nintendo probeerde zijn tanende succes na de lancering van de Nintendo 64 opnieuw om te buigen met de introductie van de Nintendo GameCube in mei 2002. Doordat er zich een nieuwe marktleider had ontpopt in de vorm van het Japanse Sony, werd de GameCube als 'underdog' beschouwd. Daarenboven kwam de vernieuwde concurrentie van de Sega Dreamcast en Microsoft met de Xbox.

De GameCube was de eerste Nintendo spelcomputer die gebruik maakte van een optisch medium. In tegenstelling tot zijn voorgangers, beschikt de spelcomputer over een mini-DVD-lade. Toch lijkt Nintendo opnieuw de bal mis te slaan door mini-DVD's te gebruiken in plaats van gewone DVD's. De concurrerende PlayStation 2 en Xbox konden immers ook ingezet worden als gewone DVD-speler, terwijl de GameCube een spelcomputer pur sang was.

Hoewel de GameCube duidelijk de mindere van zijn generatie was, gingen er wereldwijd toch 21 miljoen exemplaren over de toonbank. Dat was grotendeels te danken aan het succes van de klassieke series als Zelda en Mario waar Nintendo op kon rekenen. Daarenboven werd ook het gebruik van geheugenkaartjes, die men gemakkelijk van GameCube naar GameCube kon overzetten, op een warm applaus onthaald.

Ook opvallend is de opnieuw volledig vernieuwde 'controller'. Terwijl de Nintendo 64 nog een soort van driepoot had met een dertiental knoppen, beschikt de GameCube over een 'wing grip design' met acht knoppen en twee analoge sticks. Vooral de draadloze variant, de WaveBird, werd goed onthaald.

Doordat er aan het begin van het derde millenium zich een sterke stijging van het aantal internetgebruikers liet optekenen, probeerde Nintendo daar ook zijn graantje van mee te pikken. Door het uitbrengen van een speciale Breedband Adapter konden spelers op het internet tegen elkaar spelen. Doordat slechts een handvol spellen deze functie ondersteunden, kwam het online spelen via de GameCube nooit echt van de grond.

Wii

Na opnieuw een minderverkopende spelcomputer, werd het voor Nintendo tijd dat ze hun zaakjes op orde kregen. Dat kregen de Japanners voor elkaar door een hele revolutie in de spellenwereld te veroorzaken. De Nintendo Wii was namelijk de eerste spelcomputer die een speciale, draadloze 'point and click'-bediening had, de Wii Remote. De Wii verscheen eind 2006 en veroverde in slechts twee jaar tijd heel de wereld. Met meer dan vijftig miljoen verkochte exemplaren leidt de Wii de huidige generatie spelcomputers.

De meest opvallende kenmerken zijn, naast de speciale besturing, het ondersteunen van online spelen en de ondersteuning van oudere GameCube-spellen. Daarenboven kenmerkt de Wii zich door zijn eenvoud: in tegenstelling tot de competitie gaat de Wii niet voor kracht en snelheid, maar voor eenvoud en spelplezier. Shigeru Miyamoto vergelijkte de strijd tussen Sony en Microsoft ooit met dinosaurussen: "The consensus was that power isn't everything for a console. Too many powerful consoles can't coexist. It's like having only ferocious dinosaurs. They might fight and hasten their own extinction."

Daarom blinkt de Nintendo Wii vooral uit in eenvoud, voor sommige zelfs op het kinderlijke af. Toch blijven heel wat van oude fans de Japanners trouw omwille van, opnieuw, de populaire series. Vooral het blijven ondersteunen van GameCube-spellen en zelfs de speciale GameCube-'controller' viel bij de massa in goede aarde.

Daarenboven blinkt de Wii uit in het optimaal gebruiken van het internet. Nintendo heeft duidelijk geleerd van zijn fouten uit het verleden en heeft het op dit moment goed voor mekaar met de online Virtual Console en WiiWare. Via deze webwinkels brengt Nintendo zijn oude klassiekers van de NES, SNES en N64 terug te leven, alsook een aantal kleinere, maar nog steeds leuke nieuwe spellen.


Hoewel dit alles als muziek in de oren klinkt, toch zijn er heel wat mensen die niet voor de Nintendo Wii te vinden zijn. Vele fans van het eerste uur klagen dat Nintendo hen in de koude laat staan en zich te veel op de grote massa richt. De Wii's aanbod kenmerkt zich, naast een aantal klassiekers als Super Mario Galaxy en Metroid Prime, voornamelijk door slechtgemaakte party-spellen. Ook het ontbreken van HDMI-ondersteuning valt bij velen in slechte aarde.

Nintendo DS

In tegenstelling tot de spelcomputers voor thuis, hebben de draagbare varianten nooit de troon moeten afstaan aan de weinige concurrentie. Na het succesverhaal van de zwart-wit Game Boy en de Game Boy Color, deed Nintendo dit alles vlotjes over met de Game Boy Advance, die ook nog eens aan de Nintendo GameCube te verbinden was. Eind 2005, echter, kwam er een einde aan de langlopende Game Boy-serie: Nintendo achtte het immers tijd om de Nintendo DS te lanceren.

De Nintendo DS kenmerkt zich door zijn opvallende uiterlijk: met twee schermen, waarvan het onderste een Touch Screen is, biedt de DS veel meer mogelijkheden dan enige andere draagbare spelcomputer. Verder is ook de ingebouwde WiFi-functie, die spelers in staat stelt om met elkaar te communiceren, een handige en nergens anders geziene functie.

Na de introductie van de eerste Nintendo DS, volgden al snel twee nieuwe varianten: de Nintendo DS Lite en de Nintendo DSi. Deze eerste was een sterk afgeslankte versie van zijn oudere broer, terwijl de DSi nogmaals een vermageringskuur onderging, maar ook een ingbouwde camera erbij kreeg. Ook werden de schermpjes iets groter en ondersteunde Nintendo nu MP3, waardoor de DSi meer werd dan alleen maar een spelcomputer.


Gelieve je te registreren om te reageren.