Retro Nintendo
|
The Legend of Zelda: The Wind Waker

The Legend of Zelda: The Wind Waker

Nintendo’s The Legend of Zelda serie heeft over de jaren heen het actie-avontuur genre mee vorm gegeven, eerst door de ware revolutie die The Legend of Zelda op de NES en A Link to the Past op de SNES waren, en later door de formule te verbeteren, zowel op consoles als handhelds. Te stellen dat Game Cube game The Wind Waker daarom veel waar te maken heeft, is een groot understatement, zeker gezien het succes van Ocarina of Time, dat voor velen de beste game allertijden is.

The Legend of Zelda: The Wind Waker houdt zich daarom aan de formule van Ocarina of Time op de Nintendo 64, maar verbetert er ook op. Regisseur Eiji Aonuma’s aanpak van de Zelda wereld resulteert in een adembenemende en gepolijste game die zich honderd jaar na de gebeurtenissen in de Nintendo 64 klassieker afspeelt. De appel mag dan niet ver van de boom vallen, The Wind Waker verfijnt op elk vlak de Ocarina of Time blauwdruk uit 1998.

Link krijgt zijn groene outfit voor zijn verjaardag in The Legend of Zelda: The Wind WakerAan het begin van het spel voelt het verhaal van The Wind Waker aan alsof het maar losjes verbonden is met de rest van de serie, ookal vormt het einde een mooie brug met de verhaallijn uit de andere games. De game start toepasselijk op Outset Island, waar Link met zijn kleinere zus en grootmoeder woont. Omdat het Links verjaardag is en hij de volwassen leeftijd heeft bereikt, wordt van hem verwacht dat hij een groene outfit aantrekt om de held uit Ocarina of Time te eren.

Nadat Link met lichte tegenzin zijn nieuwe outfit aantrekt, breekt de hel los. Een gigantische vogel met een klein meisje in zijn klauwen stormt op het eiland af, achtervolgd door een piratenschip dat kanonskogels afvuurt. Uiteindelijk vlucht de vogel met het zusje van Link, waar Link met de hulp van de piraten achteraan gaat. Van het één komt het ander en Links reddingsmissie verandert in een episch verhaal rond Ganon waarvan hij aan het einde zelf de held is!

The Legend of Zelda: The Wind WakerLink verlaat Outset Island in The Legend of Zelda: The Wind Waker

Hoewel The Wind Waker een volledig eigen verhaal en daarbijhorende plottwisten heeft, verschilt de gameplay bijna niet van Ocarina of Time. In beide games reist Link door een immense wereld; de ene keer te paard, de andere keer met een zeilboot, King of Red Lions. Link moet zowel in Ocarina of Time als in The Wind Waker puzzels oplossen, zich een weg door dungeons zoeken, angstaanjagende vijanden verslaan, toverspreuken leren, en een hele hoop wapens en tuigen verzamelen en leren gebruiken.

The King of Red Lions in The Legend of Zelda: The Wind WakerWie het Master Sword op de Nintendo 64 al opnam tegen Ganon zal zich in The Wind Waker bovendien meteen thuisvoelen. De game bestuurt nagenoeg identiek, op een aantal belangrijke verbeteringen na. De belangrijkste daarvan is ongetwijfeld de mogelijkheid om de camera met de analoge c-stick te besturen. Link heeft daarnaast ook een nieuwe gevechtstechniek geleerd om snel de aanvallen van vijanden te ontwijken en terug te slaan in de rug. Ook zijn een aantal voorwerpen die Link gebruikt vernieuwd, zoals de boomerang bijvoorbeeld, die nu meerdere vijanden met één worp kan neerhalen.

Net zoals in de andere Zelda games wordt voortgang bepaald door het vinden van de juiste wapens en hulpmiddelen. Link vindt de meeste voorwerpen in schatkisten en in dungeons, waarna hij ze nodig heeft om de baas van de dungeon te vellen. Een aantal klassieke hulpmiddelen en wapens die terugkeren zijn bommen, de boomerang, pijl en boog, en natuurlijk het Master Sword. Nieuw zijn de grappling hook waarmee Link van platform naar platform kan zwieren en het Deku Leaf, een soort parachute. De Wind Waker zelf is een dirigeerstok waarmee Link de wind kan beheersen, soms tot vervelens toe. Om de Wind Waker te gebruiken moet Link verschillende liedjes leren, net zoals hij dat moest doen op de Ocarina in Ocarina of Time. Zo kan Link onder andere de richting van de wind veranderen, wat best handig is op een zeilboot, van de ene plaats naar de andere teleporteren, en dag in nacht veranderen.

Link op zoek naar items in schatkisten in The Legend of Zelda: The Wind WakerLink speelt op de Wind Waker in The Legend of Zelda: The Wind Waker

De wereld van The Wind Waker bestaat uit een groot aantal eilanden, het een al wat groter dan het ander. Eenmaal het eerste deel van het spel achter de rug is, krijgt Link toegang tot King of Red Lions om de wereld te verkennen. Deze babbelende zeilboot gidst Link van locatie naar locatie, waardoor het nagenoeg onmogelijk is om verloren te varen op de immense zee. Bovendien beschikt Link over een kaart van de zee waarop hij bezochte gebieden kan aanduiden. Naast de verplichte dungeons bevat The Wind Waker ook nog een hele hoop side quests. Gelukkig duidt de kaart goed aan welke gebieden er op elk moment in de verhaallijn belangrijk zijn voor de main quest en welke niet.

Link op King of Red Lions in The Legend of Zelda: The Wind Waker
Omdat de grootte van de oceaan zo overweldigend is, zeilt Link enorm veel rond in The Wind Waker. Aan de ene kant geeft dat het gevoel dat de game volledig open en vrij is, en dat is ook waar tot op bepaalde hoogte, maar aan de andere kant zullen sommigen dat snel als vervelend ervaren. Daarnaast kan het de snelheid uit de game halen, bijvoorbeeld wanneer Link op zoek moet naar alle delen van de Triforce. In tegenstelling tot het open gevoel dat The Wind Waker geeft, moeten de dungeons wel in een bepaalde volgorde worden afgewerkt.

Die dungeons zijn spijtig genoeg niet meer zo talrijk als in eerdere delen van de serie, ookal zijn ze uitgebreider en zal Link er een groot deel van de game spenderen. De dungeons hebben verschillende thema’s, zoals vuur, ijs, planten en wind. Bovendien heeft Link in twee van de latere dungeons de hulp nodig van een tweede personage om de puzzels op te lossen.

Link in gevecht met Ganon's onderdanen in The Legend of Zelda: The Wind WakerHoewel The Legend of Zelda nooit bekend stond om zijn moeilijkheidsgraad, lijkt The Wind Waker gemakkelijker dan de vorige games. De puzzels in de dungeons zijn rechttoe rechttaan en de bazen brengen Link nooit echt in groot gevaar. Het lock-on systeem werkt, net als in Ocarina of Time en Majora’s Mask, zo vloeiend dat de gewone vijanden amper een uitdaging vormen. Gelukkig vervelen gevechten nooit.

De dungeon bazen zijn dus, zoals gezegd, eerder aan de gemakkelijke kant. Ontdekken en uitdenken hoe een eindbaas precies verslaan moet worden is immers half het gevecht. Daar zit dan ook de grote kracht van dungeon bosses in The Wind Waker, ze zijn impressionant en ademen die typische Zelda atmosfeer uit. Door de grote boss poort stappen voelt daarom steeds spannend en opwindend aan. Bovendien bevatten de meeste gevechten met de grote bazen een leuke twist doordat ze direct met het verhaal en Links missie verbonden zijn.

Boss door in The Legend of Zelda: The Wind WakerGohma in The Legend of Zelda: The Wind Waker

Het grootste verschil tussen The Wind Waker en zijn voorgangers dat onmiddellijk opvalt, zijn de graphics. Hoewel sommige Zelda fans de cartooneske cel-shaded stijl meteen afzworen, kan er geen discussie bestaan over Nintendo’s verbluffende gebruik ervan. The Wind Waker hoort thuis in de top tien van mooiste games voor de Game Cube, ookal zullen velen dat niet zo ervaren. Onterecht, want de adembenemende omgevingen waarin Link rondvaart met King of Red Lions zijn gedetailleerd en doen het geheel tot leven komen. De wind waait door het gras, de golven storten duidelijk op de rotsen en allerlei vogels zweven in de verte rond. De draw distance, zelfs wanneer Link door zijn telescoop kijkt, is op de Game Cube ongeëvenaard.

Link twijfelt in The Legend of Zelda: The Wind WakerBovendien maakt de artistieke stijl van de game het mogelijk om de personages gedetailleerder weer te geven. Niet alleen zijn hun bewegingen mooi en vloeiend, ook hun gezichtsuitdrukkingen zijn enorm expressief. Wanneer Link twijfelt over de actie die hij uitvoert, doemt er overduidelijk twijfel in zijn ogen op. Dat voegt een mate van emotioneel gewicht toe aan The Wind Waker die in eerdere The Legend of Zelda games niet mogelijk was.

The Wind Waker is een meesterlijke prestatie van Nintendo, een voorbeeld voor alle andere video games. Nintendo slaagt er nogmaals in de action-adventure game in het algemeen en The Legend of Zelda serie meer specifiek te doen evolueren naar een nieuw, ongekend niveau. De enorme wereld vol mysterie, de eindeloze oceaan en het duizelingwekkende aantal eilanden, samengehouden door Links missie tegen Ganon maken The Legend of Zelda: The Wind Waker tot een game zonder weerga.

Link en King of Red Lions in The Legend of Zelda: The Wind WakerDesondanks zijn er ook een aantal tekortkomingen, zoals bijvoorbeeld de lage moeilijkheidsgraad. The Wind Waker zal voor sommige gamers inderdaad te vergeeflijk zijn. Ook het herhaaldelijke gebruik van de Wind Waker zal na verloop van tijd vervelen, net als een aantal ‘fetch quests’ die er enkel maar zijn om het spel langer te laten lijken dan het eigenlijk is. Anderen zullen dan weer het relatief lage aantal dungeons spijtig vinden.

Wat daar ook van zei, de meer dan twintig uur Zelda die Nintendo in The Wind Waker voorschotelt, is bezwaarlijk saai of vervelend te noemen. Link heeft altijd wel iets om handen waardoor de speler zich telkens opnieuw in de wereld van The Wind Waker wil verdiepen. The Legend of Zelda: The Wind Waker is simpelweg een van de beste games op de Game Cube en is net als Ocarina of Time op de Nintendo 64 een must-play.

Reageren

Aanmelden
Registreren

U ontvangt uw wachtwoord per e-mail